و پيشانى آفتاب در تو مىدرخشيد . وقتى سرود سادهء خود را سر مىدادى در قامت خميدهء هر باغ بهارى مىايستاد كه راست قامتان جاودانهء تاريخ در سايه‌سار بركت آن سبز مىشدند . حماسه سيراب تا دجله و فرات - گيسوى نرم خاك - بر شانه‌هاى خشك زمين تاب مىخورند ياد تو اى حماسهء سيراب عطشانى عظيم زمان را فرياد مىزند تا آب و خاك هست نامت هماره زمزمهء روزگار باد !